tag:blogger.com,1999:blog-55421454029194228102011-04-21T13:32:26.230-07:00ooooooozzzznoreply@blogger.comBlogger21100tag:blogger.com,1999:blog-5542145402919422810.post-87629176257616739082008-09-09T07:43:00.000-07:002008-09-09T08:03:33.836-07:00az önce bir profil oluşturdum. sonra nerden geldiyse kendimi binlerce blogcu profilinin içinde buldum. rastgele birine tıkladım. karşıma bir blog çıktı, sevgili günlük tarzı yazıyı okudum, midem bulandı. okumaya devam ettim ısrarlıca, yılmadım. o ara sol sütundaki linkler ilişti gözüme, ilgimi çekti, ne lan bu dedim. muntazam özgünlükte blog isimleri sıralanmıştı, ilgi çekiyordu, eşsizdi. ruh öküzü, kanatsız hazerfen, otostoblog falandı. onlara da tıkladım. herkes yazıyordu, yazıyordu ama bir nobel edebiyat ödüllü orhan pamuk tadında. herkes yazdıklarını konuşuyor, heyecanla bir sonraki yazısını bekliyormuş edasındaydı yazarlamız, o fiyakada. bir de, tüm hayatlarını, tüm sevinçlerini, hüzünlerini, düşündüğü her şeyi kamuya açma hevesi var gibiydi. "az önce sıçtım, çok rahatım." gibi bir yazıya rastlarım diye çok bekledim ama, o kadar da değil lan çüş.<br />sonra, insan anlatmak zorunda mıdır, benim duygularımı, benim yaşadıklarımı, benim düşüncelerimi başkası neden bilsin, ben neden başkasının zihnindekileri bileyim, ne gerek var lan? dedim. dedim dedim de, en fazla da bu kalabalık kitleden olma düşüncesi ürküttü beni.<br /><br />nihayetinde karar verdim, blog mlog yok artık. yazmıyorum. benim düşüncelerim, duygularım, benim içimde kalsın.<br /><br />bu da sondur, forrest gump'tan: "bu konuda söyleyebilecek başka bir şeyim yok."<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5542145402919422810-8762917625761673908?l=zgurb.blogspot.com' alt='' /></div>ooooooozzzznoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5542145402919422810.post-27231297930413902772008-08-30T12:04:00.000-07:002008-09-09T07:39:17.402-07:00yarın saat 7.30'da, otoban çizgilerini saymaya çalışarak geçireceğim istanbul maceram, hurdalıktan getirilip adam edilmiş lacivert otobüsle başlıyor. bekle bizi istanbul diyerek geçirilen bir kaç senenin ardından, bekleyene kavuşmanın heyecanı, istanbul orospusunun korkutan kahpeliği, <span style="font-style: italic;">hepsi bu muydu </span> sorgusu meşgul ediyor bünyeyi.<br />yeterince karmaşık olan yaşamak olayı istanbul karmaşasının içine girdiğinde nasıl bir hâl alır bilmiyorum. yine de istanbul, bizim istanbulumuz..<span style="font-size:85%;"><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5542145402919422810-2723129793041390277?l=zgurb.blogspot.com' alt='' /></div>ooooooozzzznoreply@blogger.com0